[Vitamin D]

ویتامین D به دو شکل ایزومری بنامهای (ارگوکلسیفرول و کوله کلسیفرول) یافت می شود. ارگوکلسیفرول (Vitamin D2) و کوله کلسیفرول( Vitamin D3). ویتامینD یکی از ویتامینهای لازم برای بدن و از ویتامینهای محلول در چربی است که به رشد و استحکام استخوانها از طریق کنترل تعادل کلسیم و فسفر کمک میکند. این ویتامین با ایجاد افزایش جذب فسفر و کلسیم از رودهها و کاهش دفع از کلیه به متابولیسم استخوانها کمک میکند و همچنین از طریق ترجمه ژنهای هسته سلول به رشد سلول کمک میکند، بعلاوه گزارش شده است که مقادیر خارج از محدوده طبیعی ویتامین D باعث افزایش ریسک ابتلا به برخی از سرطانها می شود.
منبع اصلی دریافت این ویتامین بجز منابع گیاهی (مثل غلات) و حیوانی (مثل ماهی، ساردین، شیر و تخم مرغ)، نور آفتاب است. در کبد ویتامین D هیدروکسیله شده (OH VitD-25) و این شکل فرم اصلی نشان دهنده وضعیت افراد از نظر این ویتامین می باشد. جدی ترین عوارض کمبود ویتامینD ، کاهش کلسیم خون، کاهش فسفر خون، بیماری ریکتز (نرمی استخوانها در دوران کودکی) و استئومالاسی (نرمی استخوان ها در دوره بزرگسالی) می باشند.
عارضه شایع دیگر، کمبود تحت بالینی ویتامین D است که به مواردی اطلاق میشود که در آن مقدار ویتامین D کمتر از حد نرمال است ولی علائمی وجود ندارد. اینحالت با کاهش تراکم استخوانی، کاهش خفیف کلسیم خون، افزایش مقدار هورمون پاراتیروئید و افزایش خطر شکستگی استخوان در ضربه های جزیی همراه است.
استفاده بیش ازحد از این ویتامین مخصوصاً اگر همراه با مصرف زیاد کلسیم باشد منجر به مسمومیت میگردد. استفاده از مکمل های ویتامین D بطور مستمر باعث مشکلاتی مانند رسوب کلسیم در بافتهای نرم مثل کلیه ها، ریه ها، قلب و گوش میشود

[Ferritin]

مولکول فریتین مهمترین پروتئین ذخیره کننده آهن بدن می باشد که در بافت های مختلف بدن از جمله کبد، طحال و مغز استخوان وجود دارد. آهن موجود در فریتین مهمترین و اختصاصی ترین فرم آهن ذخیره ای در سلولهاست که در هنگام کمبود آهن به تدریج آزاد می شود. میزان فریتین در بدو تولد بالا بوده و به تدریج کاهش می یابد و در دوران کودکی در همان سطح باقی می ماند، پس از بلوغ میزان آن شروع به افزایش می کند و در آقایان بیشتر از خانم ها خواهد بود. میزان فریتین سرم یک پارامتر واقعی از میزان آهن ذخیره است و با آن ارتباط مستقیم دارد، میزان فریتین در طی بیوریتم ثابت است در حالیکه میزان آهن دستخوش تغییرات گسترده می شود، بنابراین اندازه گیری فریتین در سرم انعکاسی از میزان آهن در بدن است بطوری که به موازات کاهش آهن در فقر آهن، کاهش و در بیماری انباشتگی آهن، افزایش می یابد. اندازه گیری فریتین در تشخیص بیماری کم خونی ناشی از فقر آهن و کنترل درمان شاخص بسیار دقیق و حساسی است و در شرایط پر خطر نظیر بارداری، دیالیز و دهندگان حرف های خون توصیه می شود، میزان فریتین در برخی از بیماری ها نظیر هموکروماتوز، آنمی ناشی از بیماری های مزمن، آنمی همولیتیک نظیر تالاسمی، بیماری های کبدی، بدخیمی ها و التهابات افزایش می یابد.

[IgE]

مولکول IgE در سال 1960 میلادی بعنوان پنجمین کلاس ایمونوگلوبولین ها کشف و معرفی گردید. IgE در حدود کمتر از 0.001 درصد از ایمونوگلوبولین های سرم را تشکیل میدهد و توسط لنفوسیتهای B خون محیطی، پلاسماسل های موجود در طحال، دستگاه گوارش، دستگاه تنفسی و سیستم لنفوئیدی ترشح می شود. گروههای خاصی از گلبول های سفید از جمله، بازوفیلها و ماست سلهای بافتی دارای رسپتورهای سطحی برای IgE میباشند. در بدو تولد IgE سرم غیر قابل سنجش می باشد اما با افزایش سن سطح IgE نیز افزایش می یابد. در بیماریهای آلرژی آتوپی مانند آسم آتوپی، درماتیت آتوپی و تب یونجه مقادیر بالایی از IgE مشاهده می شود. IgE همچنین بعنوان یک آنتی بادی راجینی (reagenic) شناخته می شود. عموما مقادیر افزایش یافته IgE نشان دهنده افزایش احتمال واکنش های آلرژیک می باشد. آلودگیهای انگلی (کرمهای قلابدار)، یا آلودگیهای قارچی (آسپرژیلوس) باعث افزایش IgE می شود. کاهش سطح IgE در هایپوگاما گلوبولینمی، بیماری های اتوایمیون، کولیت اولسراتیو، هپاتیت، سرطان و مالاریا دیده می شود. سطح IgE سرم یا خون بند ناف در کودکان می تواند بعنوان یک پیش آگهی برای وقوع واکنش های آلرژیک در آینده در نظر گرفته شود.