[HSV IgM]

هرپس ویروس ها شامل گروه بزرگی از ویروس های DNA دار و از شایع ترین عوامل عفونت های انسانی در تمام جهان هستند. عفونت ویروسی هرپس سیمپلکس توسط دو نوع مختلف ویروس تیپ 1 و تیپ 2 ایجاد می شود. ویروس تیپ1 1((HSV بیشتر نواحی غیر تناسلی وتیپ 2(HSV2) بیشتر نواحی تناسلی را گرفتار می کنند. به عفونت ایجاد شده بوسیله ویروس تیپ 1 تبخال غیر تناسلی (cold sore) گفته می شود و ابتلای به آن از سنین پایین شروع میشود. به طوری که 90 درصد افراد تا قبل از 5 سالگی با ویروس تماس پیدا میکنند. در این بیماری، معمولاً لب ها، لثه ها و ناحیه دهان، ندرتاً قرنیه، و گاهی ناحیه تناسلی بوسیله تاول های بسیار کوچک و دردناک گرفتار می شوند. اگر چشم نیز دچار عفونت شود، علایمی چون درد و قرمزی چشم، احساس این که در چشم چیزی وجود دارد، حساسیت به نور، و اشک ریزش بروز می کنند. ویروس از طریق تماس فرد به فرد یا تماس با ترشحات بزاقی، چشمی، ادرار یا مدفوع انتقال می یابد. تاول ها و زخم های تبخال تا زمانی که بهبود نیافته باشند مسری هستند. ویروس نوع 2(HSV2) اغلب تبخالهای تناسلی ایجاد میکند و تماس با آن بیشتر در دوران بعد از بلوغ و شروع فعالیت جنسی است .
علائم بیماری معمولاً 4 تا 7 روز بعد از تماس با فرد حامل ویروس یا ترشحات حاوی ویروس بروزمی نماید. البته، در اغلب موارد، ابتلا بدون علامت می باشد. عفونتهای بدون علامت HSV می توانند در خلال حاملگی و در افراد سالم رخ دهند. همچنین عفونتهای هرپسی در افراد مبتلا به نقص سیستم ایمنی و بیماران تحت درمان با داروهای ایمونوساپرسیو معمول می باشند. شایعترین علامت بیماری تبخال تناسلی، در صورت ایجاد، پیدایش تاولهای کوچک آبدار در ناحیۀ تناسلی است که بعداً پاره میشوند و زخمهای دردناکی ایجاد میکنند. در خانمها ممکن است ترشحات آبکی واژینال هم مشاهده شود. در برخی افراد به دنبال انتشار ویروس به دستگاه عصبیعلائمی همچون تب، سردرد، استفراغ و سفتی گردن 3 تا 12 روز بعد از ضایعات تناسلی ایجاد میشود. علاوه بر تماس جنسی، تماس پوست با ترشحات تنفسی افراد آلوده میتواند باعث انتقال عفونتهای تبخالی شود لذا شاغلین حرف خاصی از جمله دندانپزشکان، کارکنان بیمارستان ها و آزمایشگاهها در معرض خطر بیشتری برایاکتساب بیماریهای تبخالی هستند. همچنین انتقال از مادر به فرزند در حین زایمان یکی از راههای مهم انتقال است .آنتی بادی هایIgM علیهHSV1 وHSV2 طیعفونت اولیه افزایش یافته و سپس در طی زمان کاهش می یابند و جای خود را به آنتی بادی های IgG و IgA می دهند. جداسازی آنتی بادیIgM اختصاصی تولید شده بر علیه آنتی ژنهای این ویروس در تشخیص عفونت حاد مفید می باشد .

[HSV IgG]

هرپس ویروس ها شامل گروه بزرگی از ویروس های DNA دار و از شایع ترین عوامل عفونت های انسانی در تمام جهان هستند. عفونت ویروسی هرپس سیمپلکس توسط دو نوع مختلف ویروس تیپ1و تیپ2 ایجاد می شود. ویروس تیپ 1(1(HSV بیشتر نواحی غیر تناسلی و تیپ 2 (2HSV ) بیشتر نواحی تناسلی را گرفتار می کنند. به عفونت ایجاد شده بوسیله ویروس تیپ 1 تبخال غیر تناسلی (cold sore) گفته می شود و ابتلای به آن از سنین پایین شروع میشود. به طوری که 90 درصد افراد تا قبل از 5 سالگی با ویروس تماس پیدا میکنند . در این بیماری، معمولاً لب ها، لثه ها و ناحیه دهان، ندرتاً قرنیه، و گاهی ناحیه تناسلی بوسیله تاول های بسیار کوچک و دردناک گرفتار می شوند. اگر چشم نیز دچار عفونت شود، علایمی چون درد و قرمزی چشم ، احساس این که در چشم چیزی وجود دارد، حساسیت به نور، و ریزش اشک بروز می کنند. ویروس از طریق تماس فرد به فرد یا تماس با ترشحات بزاقی، چشمی، ادرار یا مدفوع انتقال می یابد. تاول ها و زخم های تب خال تا زمانی که بهبود نیافته باشند مسری هستند. ویروس تیپ 2 اغلب تبخالهای تناسلی ایجاد میکند و تماس با آن بیشتر در دوران بعد از بلوغ و شروع فعالیت جنسی است. علائم بیماری معمولاً 4 تا 7روز بعد از تماس با فرد حامل ویروس یا ترشحات حاوی ویروس بروزمی نماید. البته، در اغلب موارد، ابتلا بدون علامت می باشد. عفونتهای بدون علامت HSV می تواند در دوران حاملگی و در افراد سالم رخ دهد .همچنین عفونتهای هرپسی در افراد مبتلا به نقص سیستم ایمنی و بیماران تحت درمان با داروهای ایمونوساپرسیو معمول می باشد. شایعترین علامت بیماری تبخال تناسلی ، در صورت ایجاد، پیدایش تاولهای کوچک آبدار در ناحیۀ تناسلی است که بعداً پاره میشوند و زخمهای دردناکی ایجاد میکنند. در خانمها ممکن است ترشحات آبکی واژینال هم مشاهده شود. در برخی افراد به دنبال انتشار ویروس به دستگاه عصبی علائمی همچون تب، سردرد، استفراغ و سفتی گردن 3 تا 12 روز بعد از ضایعات تناسلی ایجاد میشود. علاوه بر تماس جنسی، تماس پوست با ترشحات تنفسی افراد آلوده میتواند باعث انتقال عفونتهای تبخالیشود لذا شاغلین حرف خاصی از جمله دندانپزشکان، کارکنان بیمارستان ها و آزمایشگاهها در معرض خطر بیشتری برای اکتساب بیماریهای تبخالی هستند. همچنین انتقال از مادر به فرزند در حین زایمان یکی از راههای مهم انتقال است. آنتی بادیهای 2،1HSV معمولاً6-4 هفته پس ازعفونت افزایش یافته و سپس در طی زمان کاهش می یابند. جداسازی آنتی بادی اختصاصی تولید شده بر علیه آنتی ژنهای اختصاصی این ویروس در تشخیص عفونت حاد یا مزمن، در غیاب علائم کلینیکی مهم می باشد .

[CMV IgM]

سایتومگالوویروس (CMV) هرپس ویروسی است که در همه جا پراکنده بوده و از عوامل شایع بیماری در انسان به شمار مـی رود . هـرپس ویروس ها ویروسـ های بـزرگ، دارای DNA دو رشته ای خطی می باشند که ویژگی برجسته آنها توانایی در ایجاد عفونت پایدار در میزبان و ایجاد دوره های فعالیت مجدد است .CMV بزرگترین محتوای ژنتیکی را بین هرپس ویروسها دارا میباشد . اکثر عفونتهای CMV تحت بالینی بوده و این ویروس می تواند عفونت پایدار ، مخفی و بدون علامت در بدن ایجاد کـرده و درارگانهایی از جمله کلیه و قلب و همچنین در سلولهای لکوسیت تک هسته ای باقی بماند. ویروس پس از عفونت اولیه ماهها تا سالها بطور متناوب از راه گلو و ادرار دفع می شود. مونونوکلئوز ناشی از CMV در کودکان سنین بالاتر و بزرگسالان مشاهده می شود . در دریافت کنندگان مغز استخوان، پنومونی بینابینی با CMV اولین عامل مرگ و میر بوده و در افراد مبتلا به ایدز عفونت سایتومگالوویروس، منتشر می شود . عفونت مادرزادی با این ویروس ممکن است در داخـل رحـم و یـا بلافاصـله پـس از تولـد رخدهد.این نوع عفونت ممکن است منجر به مرگ جنین شده و یا عوارضی نظیر میکروسفالی ، تورم همزمان کبد و طحال(هپاتواسـپلینومگالی) و عقـب مانـدگی ذهنـی را بـه دنبال داشته باشد . از این رو ، تشخیص عفونت در دوران حاملگی حایز اهمیت می باشد . برای تشخیص دقیق و درست عفونت با سـایتومگالوویروس افـزایش عیـار آنتـیبادی IgG در دو نمونه سرمی که حداقل به فاصله 10 روز گرفته شده باشند و یا شناسایی IgM اختصاصی ضد CMV در یک نمونه منفرد لازم است . کیت حاضـر قابلیـت سنجش آنتی بادیIgM ضد سایتومگالوویروس را با حساسیت و اختصاصیت بالا دارا می باشد .

[CMV IgG]

سایتومگالوویروس (CMV) هرپس ویروسی است که در همه جا پراکنده بوده و از عوامل شایع بیماری در انسان به شمار میرود . هرپس ویروسها ویروسهای بزرگ، دارای DNA دو رشته ای خطی می باشند که ویژگی برجسته آنها توانایی در ایجاد عفونت پایدار در میزبان و ایجاد دوره های فعالیت مجدد است.CMV بزرگترین محتوای ژنتیکی را بین هرپس ویروسها دارا میباشد. اکثر عفونتهای CMV تحت بالینی بوده و این ویروس می تواند عفونت پایدار، مخفی و بدون علامت در بدن ایجاد کرده و در ارگانهایی از جمله کلیه و قلب و همچنین در سلولهای لکوسیت تک هسته ای باقی بماند . ویروس پس از عفونت اولیه ماهها تا سالها بطور متناوب از راه گلو و ادرار دفع می شود . مونونوکلئوز ناشی از CMV در کودکان سنین بالاتر و بزرگسالان مشاهده می شود . در دریافت کنندگان مغز استخوان، پنومونی بینابینی با CMVاولین عامل مرگ و میر بوده و در افراد مبتلا به ایدز عفونت سایتومگالوویروس، منتشر می شود. عفونت مادرزادی با این ویروس ممکن است در داخل رحم و یا بلافاصله پس از تولد رخ دهد. این نوع عفونت ممکن است منجر به مرگ جنین شده و یا عوارضی نظیر میکروسفالی ، تورم همزمان کبد و طحال (هپاتواسپلینومگالی) و عقب ماندگی ذهنی را به دنبال داشته باشد.از این رو، تشخیص عفونت در دوران حاملگی حایز اهمیت می باشد. برای تشخیص دقیق و درست عفونت با سایتومگالوویروسافزایش عیار آنتی بادی IgG در دو نمونه سرمی که حداقل به فاصله 10 روز گرفته شده باشد و یا شناسایی IgM اختصاصی ضد CMV در یک نمونه منفرد لازم است.
کیت حاضر قابلیت سنجش آنتی بادی IgG ضد سایتومگالوویروس را با حساسیت و اختصاصیت بالا دارا می باشد.

[Rubella IgM]

ویروس سرخجه، یک عضو خانواده توگاویریده و تنها عضو جنس روبی ویروس می باشد. این ویروس از یک قطعـهRNA تـک رشـته ای، نوکلئوکپسـید بیسـت وجهـی وپوشش لیپو پروتئینی تشکیل شده است. بیماری سرخجه (سرخک آلمانی یا سرخک ٣روزه) بیماری حاد تب داری است که با ورود ویروس از طریق مجاری تنفسـی فوقـانیایجاد شده و به صورت بثورات پوستی و ایجاد لنفادنوپاتی پشت لاله گوش و پس سر مشخص می شود . بیماری سرخجه خفیف ترین بیماری در بین بیماری های ویروسـیشایعی است که با علائم پوستی همراه هستند. با ایـن حـال عفونـت بـا ویـروس سـرخجه در دوران حـاملگی مـی توانـد بـه سـندرم سـرخجه مـادرزادی ((Congenital Rubella Syndrome=CRS منجر شود. زمان آلودگی با ویروس ، در ماههای مختلف بارداری دارای اهمیت بسیار می باشد. عفونت در طی ٣ ماهـهاول بارداری منجر به ایجاد ناهنجاری در حدود 85% از نوزادان و در ٣ ماهه دوم بارداری، منجر به ایجاد ناهنجاری در حدود 15% از نوزادان می شـود . ایـن ناهنجاریهـایشامل عقب ماندگی ذهنی، بیماریهای قلبی، کاتاراکت، کری، مننگو آنسفالیت و پان آنسفالیت پیشرونده می باشند . ویرمی در ٣ ماهه سوم بارداری معمولا منجر به نقایص جنینی نمی گردد. شناسایی IgG اختصاصی نشان دهنده وجود ایمنی نسبت به ویروس فوق می باشد زیرا فقط یک سروتیپ از ویروس سرخجه وجود دارد . برای تشـخیصدقیق و درست عفونت با ویروس سرخجه (که در مورد زنان باردار بسیار اهمیت دارد) افزایش عیار آنتی بادی IgG در دو نمونه سرمی که حـداقل بـه فاصـله 10 روز گرفتـهشده باشند یا شناسایی IgM اختصاصی ضد ویروس سرخجه در یک نمونه منفرد لازم است. آزمونهای ممانعت از هماگلوتیناسـیون (HI) و الایـزا روشـهای اسـتاندارد بـرایشناسایی ویروس سرخجه در بدن می باشند و با توجه به اینکه در تست HI قبل از انجام آزمایش باید مهار کننده های غیر اختصاصی را حذف نمود آزمون الایزا ترجیح داده می شود .

[Rubella IgG]

ویروس سرخجه ،یک عضو خانواده توگاویریده و تنها عضو جنس روبی ویروس می باشد. این ویروس از یک قطعه RNA تک رشـته ای ، نوکلئـو کپسـید بیسـت وجهـی وپوشش لیپو پروتئینی تشکیل شده است . بیماری سرخجه (سرخک آلمانی یا سرخک 3روزه) بیماری حاد تب داری است که با ورود ویروس از طریق مجاری تنفسی فوقـانیایجاد شده و به صورت بثورات پوستی و ایجاد لنفادنوپاتی پشت لاله گوش وپس سر مشخص می شود. بیماری سرخجه خفیف ترین بیماری در بین بیمـاری هـای ویروسـیشایعی است که با علائم پوستی همراه هستند. با این حال عفونت با ویروس سـرخجه دردوران حـاملگی مـی توانـد بـه سـندرم سـرخجه مـادرزادیSyndrome=CRS ((Congenital Rubella منجر شود . زمان آلودگی با ویروس ، در ماههای مختلف بارداری دارای اهمیت بسیارمی باشد. عفونت در طی 3 ماهـه او ل بـارداری منجـر بـهایجاد ناهنجاری در حدود 85% از نوزادان و در 3 ماهه دوم بارداری، منجر به ایجاد ناهنجاری در حدود 15% از نوزادان می شود. این ناهنجاریها شامل عقب ماندگی ذهنی ،بیماریهای قلبی، کاتاراکت، کری ، مننگو آنسفالیت و پان آنسفالیت پیشرونده می باشند. ویرمی در 3 ماهه سوم بارداری معمولا منجربه نقایص جنینی نمی گـردد . شناسـاییIgG اختصاصی نشان دهنده وجود ایمنی نسبت به ویروس فوق می باشد زیرا فقط یک سروتیپ از ویروس سرخجه وجود دارد. برای تشخیص دقیـق و درسـت عفونـت بـاویروس سرخجه (که در مورد زنان باردار بسیار اهمیت دارد) افزایش عیار آنتی بادی IgG در دو نمونه سرمی که حداقل به فاصله 10 روز گرفته شده باشند یا شناسایی IgMاختصاصی ضد ویروس سرخجه در یک نمونه منفرد لازم است. آزمونهای ممانعت از هماگلوتیناسیون (HI) و الایزا روشهای استاندارد برای شناسایی ویروس سرخجه در بدن می باشند و با توجه به اینکه درتست HI قبل از انجام آزمایش باید مهار کننده های غیر اختصاصی را حذف نمود آزمون الایزا ترجیح داده می شود .

[Toxoplasma IgM]

توکسوپلاسما انگلی با انتشار جهانی است که اولین بار در یک جونده آفریقایی به نام کتنوداکتیلوس گوندی توصیف شد و نام گونه خود را از این جونده گرفته است. میزبان نهایی این انگل گربه خانگی و انواع خاصی از دیگر اعضای گربه سانان هستند. اکثر عفونتهای انسانی با توکسوپلاسما در بزرگسالان خوش خیم میباشند و به خودی خود بهبود می یابند اما کیست های نسجی ایجاد شده تا سالها در بدن شخص باقی می مانند . شدیدترین نوع توکسوپلاسموزیس ، نوع مادرزادی آن است. در صورتیکه مادر قبلا"به عفونت مبتلا نشده باشد و در زمان حاملگی عفونت را کسب کند انگل در فاز حاد می تواند از جفت عبور کرده و عوارض گوناگونی را باعث گردد. کسب عفونت در سه ماهه اول جنینی ممکن است باعث سقط جنین شود . اما در سه ماهه دوم منجر به تولد نوزاد با نقایصی نظیر کلسیفیکاسیون مغز و به میزان کمتر هیدروسفالی و میکروسفالی می شود .
اختلالات حرکتی با منشاء عصبی نیز شایع است . عوارض غیر قابل برگشت بوده و نوزادانی که زنده می مانند با علائم عقب ماندگی دست به گریبانند .کسب عفونت در سه ماهه آخر معمولا"منجر به عوارض چشمی بعدی نظیر کوریورتینیت می شود. از این رو تشخیص عفونت در دوران حاملگی حایز اهمیت می باشد. امروزه از روشهای ایمونوفلورسانس و الایزا جهت تشخیص آنتی بادی از نوع IgG و IgM ضد توکسوپلاسما استفاده می شود. در نوزادان بدلیل اینکه IgG از جفت عبور می کند، می تواند چندین ماه در گردش خون نوزاد باقی بماند، ولی چون آنتی بادیهای IgM نمی توانند از جفت عبور کنند یافتن آن به هنگام تولد یا چند ماهگی امکان توکسوپلاسموزیس مادرزادی را مطرح می کند. برای تشخیص دقیق و درست عفونت با توکسوپلاسما افزایش عیار آنتی بادی IgG در دو نمونه سرمی که حداقل به فاصله 10روز گرفته شده باشدو یا شناسایی IgM اختصاصی ضد توکسوپلاسما در یک نمونه منفرد لازم است . کیت حاضر قابلیت سنجش آنتی بادی IgM ضد توکسوپلاسما را با حساسیت و اختصاصیت بالا دارا می باشد.

[Toxoplasma IgG]

توکسوپلاسما انگلی با انتشار جهانی است که اولین بار در یک جونده آفریقایی به نام کتنوداکتیلوس گوندی توصیف شد و نام گونه خود را از این جونده گرفته است. میزبان نهایی این انگل گربه خانگی و انواع خاصی از دیگر اعضای گربه سانان هستند. اکثر عفونتهای انسانی با توکسوپلاسما در بزرگسالان خوش خیم میباشند و به خودی خود بهبود می یابند اما کیست های نسجی ایجاد شده تا سالها در بدن شخص باقی می مانند . شدیدترین نوع توکسوپلاسموزیس نوع مادرزادی آن است . در صورتیکه مادر قبلا"به عفونت مبتلا نشده باشد و در زمان حاملگی عفونت را کسب کند انگل در فاز حاد می تواند از جفت عبور کرده و باعث عوارض گوناگونی شود. کسب عفونت در سه ماهه اول جنینی ممکن است باعث سقط جنین شود. اما در سه ماهه دوم منجر به تولد نوزاد با نقایصی نظیر کلسیفیکاسیون مغز و به میزان کمتر هیدروسفالی و میکروسفالیمی شود . اختلالات حرکتی با منشاء عصبی نیز شایع است . عوارض غیر قابل برگشت بوده و نوزادانی که زنده می مانند با علائم عقب ماندگی دست به گریبانند. کسب عفونت در سه ماهه آخر معمولا"منجر به عوارض چشمی بعدی نظیر کوریورتینیت می شود. از این رو تشخیص عفونت در دوران حاملگی حایز اهمیت می باشد. امروزه از روشهای ایمونوفلورسانس و الایزا جهت تشخیص آنتی بادی از نوعIgG وIgM ضد توکسوپلاسما استفاده می شود. از آنجا که آنتی بادی IgG ضد توکسوپلاسما به طور معمول نیز در جمعیتهای مختلف دیده می شود، برای تشخیص دقیق و درست عفونت با این انگل افزایش عیار آنتی بادی IgG در دو نمونه سرمی که حداقل به فاصله 10روز گرفته شده باشد و یا شناسایی IgM اختصاصی ضد توکسوپلاسما در یک نمونه منفرد لازم است. کیت حاضر قابلیت سنجش آنتی بادی IgG ضد توکسوپلاسما را با حساسیت و اختصاصیت بالا دارا می باشد .