[Brucella IgM]

باکتری بروسلا که ایجاد کننده بیماری تب مالت است، طیف وسیعی از پستانداران اهلی و وحشی را مبتلا می سازد. مصرف شیر، محصولات لبنی و یا محصولات گوشتی حیوانات آلوده موجب سرایت بیماری به انسان می شود. تشخیص بیماری بر اساس جدا نمودن باکتری از بیمار و کشت آن در محیط های مخصوص می باشد ولی بدلیل طولانی بودن زمان کشت و پایین بودن حساسیت آن بیشتر از روشهای تشخیص سرولوژیک در تشخیص استفاده می شود. تستهای سرولوژیک مورد استفاده در بروسلوز را میتوان در دو دسته تستهای اولیه و تستهای تاییدی جای داد. تستهای اولیه که نقش غربالگری دارند همچون تستهای اگلوتیناسیون ( رز بنگال، رایت، کمبس رایت و غیره ) از سوسپانسیون باکتری کشت شده با حرارت استفاده می شود. برای قابل رویت شدن واکنش از ذراتی مانند رزبنگال استفاده می شود. با توجه به مدت زمان طولانی این دسته از آزمایشات، اختصاصیت پایین، همچنین بروز پدیده منطقه ای یا پروزون، عدم قدرت تفکیک نوع آنتی بادی، استفاده از یک نوع از آنتی ژن ( تنها بروسلا ابورتوس ) دراین دسته از آزمایشات که گاها منجر به از دست دادن واکنشهای حاصله از بروسلا ملیتنسیس میگردد و همچنین وجود برخی آنتی بادیهای بلوکان که منجر به بروز منفی کاذب در ازمایش میشوند امروزه از تستهای دسته دوم یعنی تستهای تاییدی بیشتر استفاده میشود. تست الایزا یکی از این دسته از آزمایشات بوده که با حساسیت و ویژگی بسیار بالا همراه است.

[Brucella IgG]

باکتری بروسلا که ایجاد کننده بیماری تب مالت است ، طیف وسیعی از پستانداران اهلی و وحشی را مبتلا می سازد. مصرف شیر، محصولات لبنی و یا محصولات گوشتی حیوانات آلوده موجب سرایت بیماری به انسان می شود. تشخیص بیماری بر اساس جدا نمودن باکتری از بیمار و کشت آن در محیط های مخصوص می باشد ولی بدلیل طولانی بودن زمان کشت و پایین بودن حساسیت آن بیشتر از روشهای تشخیص سرولوژیک در تشخیص استفاده می شود. تستهای سرولوژیک مورد استفاده در بروسلوز را میتوان در دو دسته تستهای اولیه و تستهای تاییدی جای داد. تستهای اولیه که نقش غربالگری دارند همچون تستهای اگلوتیناسیون ( رز بنگال، رایت، کمبس رایت و غیره) از سوسپانسیون باکتری کشت شده با حرارت استفاده می شود. برای قابل رویت شدن واکنش از ذراتی مانند رزبنگال استفاده می شود. با توجه به مدت زمان طولانی این دسته از آزمایشات، اختصاصیت پایین، همچنین بروز پدیده منطقه ای یا پروزون، عدم قدرت تفکیک نوع آنتی بادی، استفاده از یک نوع از آنتی ژن ( تنها بروسلا ابورتوس ) دراین دسته از آزمایشات که گاها منجر به از دست دادن واکنشهای حاصله از بروسلا ملیتنسیس میگردد و همچنین وجود برخی آنتی بادیهای بلوکان که منجر به بروز منفی کاذب در ازمایش میشوند امروزه از تستهای دسته دوم یعنی تستهای تاییدی بیشتر استفاده میشود. تست الایزا یکی از این دسته از آزمایشات بوده که با حساسیت و ویژگی بسیار بالا همراه است.

[Echinococcus IgG]

اکینوکوک گرانولوزوس انگلی است از کلاس سستودها که گونه های مختلف آن بیشتر در سگ سانان شامل سگ، گرگ و روباه مشاهده گردیده اند. آلودگی انسان به لارو این انگل ایجاد بیماری اکینوکوکوزیس ( هیداتیدوز یا بیماری هیداتید ) را می نماید. کرم بالغ اکینوکوک در روده باریک میزبان نهائی زندگی می کند و تخمهای زیادی را از طریق پروگلوتیدهای بالغ خود به داخل روده آزاد می کند که این تخمها از طریق مدفوع میزبان به محیط اطراف پخش می گردند، چنانچه این تخمها توسط میزبان واسط مناسب بلعیده شوند، در داخل روده باریک این میزبان باز شده و انکسفر از آن خارج می گردد که این انکسفر دیواره روده را سوراخ کرده و وارد سیستم گردش خون گردیده و سپس در یکی از ارگانهای بدن میزبان واسط ( بویژه کبد و ششها ) جایگزین می گردد و در آنجا ایجاد کیست می نماید. معمولاً آلودگی به این انگل برای سالها بدون علائم بالینی بوده و تنها در زمانیکه کیست بزرگ شده و به عضو مورد تهاجم فشار می آورد مشخص می گردد، در اکثر موارد کیست در کبد و ششهای میزبان واسط ایجاد میگردد ولی به ندرت در مغز، استخوان، قلب و سایر ارگانها نیز بوجود می آید. اگر چه عفونت انسان به لارو این انگل به ندرت اتفاق می افتد، ولی ابتلا انسان به این لارو با ایجاد کیست یا تومور انگلی در ارگانها همراه میباشد که در صورت عدم درمان می تواند کشنده باشد. تا کنون روشهای مختلف سرولوژی جهت تشخیص بیماری هیداتیک شامل IFA , IHA و ELISA ابداع گردیده اند که در آن میان تست ELISA از حساسیت و اختصاصیت مناسبی برخوردار می باشد.

[H pylori IgM]

هلیکوباکترپیلوری یک باکتری مارپیچی شکل گرم منفی است که در لایه موکوسی معده یافت می شود، مطالعات مختلف ارتباط بین وجود هلیکوباکترپیلوری با بیماریهای مختلف دستگاه گوارش از جمله گاستریت مزمن ، زخم معده، زخم اثنی عشر و آدنوکارسینوم معده را نشان داده است. این باکتری در 98 - 95 درصد از بیماران مبتلا به زخم اثنی عشر و 90 - 60 درصد از مبتلایان به زخم معده وجود دارد، میزان شیوع عفونت با استفاده از روشهای باکتریولوژی، بافت شناسی و سرولوژی در افراد با علائم بالینی به حدود 90% می رسد، در حالیکه تعداد زیادی از بیماران (بیش از 50% در سنین بالای 50 سال) فقط توسط باکتری کلونیزه شده و تا آخر عمر علائم بالینی را نشان نمی دهند. باید توجه داشت که وجود شواهدی همانند وجود آنتی بادی اختصاصی، تست مثبت اوره تنفسی و کشت یا بیوپسی مثبت بدون وجود علائم بالینی می توانند فقط دال بر کلونیزاسیون باکتری باشند ولی چنانچه علائم بالینی نیز وجود داشته باشد دلیل بر عفونت خواهد بود. وجود آنتی بادی اختصاصی از کلاس IgM علیه باکتری در سرم یک شاخص تشخیص ابتلای اولیه به باکتری است و الایزا تکنیک انتخابی برای تشخیص این آنتی بادی ها می باشد.

[H pylori lgA]

هلیکوباکترپیلوری یک باکتری مارپیچی شکل گرم منفی است که در لایه موکوسی معده یافت می شود، مطالعات مختلف ارتباط بین وجود هلیکوباکترپیلوری با بیماریهای مختلف دستگاه گوارش از جمله گاستریت مزمن، زخم معده، زخم اثنی عشر و آدنوکارسینوم معده را نشان داده است. این باکتری در 98 - 95 درصد از بیماران مبتلا به زخم اثنی عشر و 90 - 60 درصد از مبتلایان به زخم معده وجود دارد، میزان شیوع عفونت با استفاده از روشهای باکتریولوژی، بافت شناسی و سرولوژی در افراد با علائم بالینی به حدود 90% می رسد، در حالیکه تعداد زیادی از بیماران (بیش از 50% در سنین بالای 50 سال) فقط توسط باکتری کلونیزه شده و تا آخر عمر علائم بالینی را نشان نمی دهند. باید توجه داشت که وجود شواهدی همانند وجود آنتی بادی اختصاصی، تست مثبت اوره تنفسی و کشت یا بیوپسی مثبت بدون وجود علائم بالینی می توانند فقط دال بر کلونیزاسیون باکتری باشند ولی چنانچه علائم بالینی نیز وجود داشته باشد دلیل بر عفونت خواهد بود. وجود آنتی بادی اختصاصی از کلاس IgA علیه باکتری در سرم یک شاخص تشخیص کلونیزاسیون باکتری است و الایزا تکنیک انتخابی برای تشخیص این آنتی بادی ها می باشد.

[Hpylori lgG]

هلیکوباکترپیلوری یک باکتری مارپیچی شکل گرم منفی است که در لایه موکوسی معده یافت می شود، مطالعات مختلف ارتباط بین وجود هلیکوباکترپیلوری با بیماریهای مختلف دستگاه گوارش از جمله گاستریت مزمن ، زخم معده ،زخم اثنی عشر و آدنوکارسینوم معده را نشان داده است. این باکتری در 98 - 95 درصد از بیماران مبتلا به زخم اثنی عشر و 90 - 60 درصد از مبتلایان به زخم معده وجود دارد، میزان شیوع عفونت با استفاده از روشهای باکتریولوژی، بافت شناسی و سرولوژی در افراد با علائم بالینی به حدود 90% می رسد، در حالیکه تعداد زیادی از بیماران (بیش از 50% در سنین بالای 50 سال) فقط توسط باکتری کلونیزه شده و تا آخر عمر علائم بالینی را نشان نمی دهند. باید توجه داشت که وجود شواهدی همانند وجود آنتی بادی اختصاصی، تست مثبت اوره تنفسی و کشت یا بیوپسی مثبت بدون وجود علائم بالینی می توانند فقط دال بر کلونیزاسیون باکتری باشند ولی چنانچه علائم بالینی نیز وجود داشته باشد دلیل بر عفونت خواهد بود. روش الایزا به دلیل اختصاصیت و حساسیت بالا و آسانی در انجام تست به عنوان یک تست غربالگری در تشخیص مورد استفاده گسترده قرار گرفته است اما باید توجه داشت که مثبت شدن تست سنجش آنتی بادی IgG ضد هلیکوباکترپیلوری به روش الایزا دلیلی بر وجود باکتری در معده و یا بیماری فعال نمی باشد و باید تست های تائیدی دیگر نیز انجام شود.

[Fasciola hepatica IgG]

فاسیولا هپاتیکا انگلی است از کلاس ترماتودها که بیشتر در دامها ایجاد بیماری می نماید ولی ابتلای انسانها به این بیماری نیز گزارش شده است. این انگل تقریبا" در اکثر نقاط دنیا وجود دارد و موارد اپیدمی در کشورهای مختلفی بوقوع پیوسته که اپیدمی در گیلان و مازندران ایران از آن جمله اند. عوارض بیماری فاسیولازیس به علت ورود انگل به کبد و مهاجرت آن به مجاری صفراوی میباشد که عمل مهاجرت باعث تخریب نسج کبد شده و وجود کرم بالغ در مجاری صفراوی باعث گشادی و ضایعات مکانیکی و سمی در مجاری صفراوی می گردد ، در مراحل انتهایی ممکن است که ضایعات دچار عفونت باکتریایی شوند که به سیروز منجر می گردد. از علائم اصلی بیماری در انسان می توان قولنج های کبدی همراه با استفراغ و سرفه، درد در ناحیه شکم، سر درد و تبهای نامنظم همراه عرق فراوان، اسهال، کم خونی و ائوزینوفیلی در خون را نام برد. تشخیص قطعی بیماری با دیدن تخم این انگل در مدفوع یا توباژ اثنی عشر صورت می گرفت، تستهای ثبوت مکمل و برخی تستهای جلدی و تست ممانعت از هماگلوتیناسیون نیز برای تشخیص بیماری به کار گرفته شده اند که هیچ یک از حساسیت کافی برخوردار نیستند. برای دیدن تخمها در مدفوع حداقل باید هفت تا یازده هفته از زمان اولیه عفونت گذشته باشد، در ضمن در صورتیکه فرد از کبد آلوده حاوی تخم استفاده کرده باشد می تواند باعث مثبت جلوه دادن آزمایش شود (سودوفاسیولازیس). یکی از معتبرترین روشها در تشخیص فاسیولازیس روش الایزا میباشد که در این روش می توان فرد بیمار را دو تا چهار هفته بعد از ابتلا به انگل شناسائی نمود.