[HBs Ab]

هپاتیت B در اثر عفونت ویروسی (HBV) از خانواده هپادنا ویریده که حاوی ژنوم DNA حلقوی است ایجاد می شود. HBsAg گلیکوپروتئین سطح ویروس هپاتیت B می باشد. در بین آنتی ژنهای سطحی، شاخص a ( اسید آمینه 147-124 ) هدف مهم در پاسخ ایمنی هومورال است. اندازه گیری آنتی بادی بر علیه این آنتی ژن به عنوان شاخص مصونیت مورد استفاده قرار می گیرد. از نقطه نظر بیولوژیک پاکسازی ویروس بطور کلاسیک بوسیله ظهور آنتی بادی (anti-HBs) بر علیه آنتی ژن استرالیایی (HBs Ag) در پروفایل سرولوژیک مشخص می شود. افرادی که به صورت حامل مزمن ویروس می باشند آنتی ژن ویروس را برای سال ها در سرم خود دارند ولی آنتی بادی ضد HBs در آنها ظاهر نمی شود. وجود آنتی بادی دلیل بر روبرو شدن قبلی با عفونت، بهبودی و یا ایجادایمنی علیه هپاتیت B به وسیله واکسیناسیون می باشد. در کسانی که به هپاتیت B مبتلا شده اند Anti-HBs معمولا" در پایان دوره پنجره ای (Window Period) و متعاقب پاک شدن سرم از HBs Ag در خون ظاهر می شود و تیتر آن تا سال ها بالا می ماند. عدم تولید Anti-HBs پس از دوره پنجره ای موید ابتلای فرد به فرم مزمن بیماری است که این اتفاق تقریبا" در 5 درصد از مبتلایان بوقوع می پیوندد.

[HBs Ag]

عفونت هپاتیت B به عنوان یک مشکل بهداشتی در تمام جهان شناخته شده است. عامل بیماری ویروس هپاتیت B از خانواده هپادنا ویریده بوده که دارای ژنوم DNA نیمه دو رشته ای و حلقوی می باشد. این ویروس دارای 8 ژنوتیپ بوده و 9 تیپ سرولوژیک بنام زیر نوع برای آن شناخته شده است. ژنوتیپ D شایعترین ژنوتیپ در ایران می باشد (زیر نوع های ayw3-ayw-ayw2). در جریان خون ویروس هپاتیت B به شکل ساختمان های کروی شکل بنام پارتیکل Dane وجود دارد که حاوی یک پوشش و یک حفره مرکزی از پروتئین های نوکلئو کپسید است. اولین شاخص عفونت هپاتیت B آنتی ژن سطحی یا HBsAg است که برای یک دوره زمانی دو تا دوازده هفته ای پس از تماس با ویروس و قبل از پدیدار شدن شواهد بیوشیمیائی درگیری کبد در خون وجود دارد و ممکن است در این دوره فرد مبتلا فاقد علائم بالینی باشد. در این دوره با روش های حساس وجود آنتی ژن در جریان خون قابل رد یابی است. در بیمارانی که از بیماری بهبود می یابند HBsAg در طی مدت 20 – 12 هفته پس از شروع علائم بالینی و یا افزایش مقدار آنزیم های اختصاصی کبد از جریان خون حذف می شود. پایداری آنتی ژن در جریان خون به مدت بیشتر از شش ماه وضعیتی بنام حامل مزمن را ایجاد می کند. HBsAg یک شاخص عفونت هپاتیت B است که نقش اساسی را در تشخیص عفونت حاد و شناسائی موارد مزمن به عهده دارد.

[HCV Ab]

ویروس هپاتیت HCV) C) که در سال 1989 شناخته شد از خانواده فلاوی ویریده بوده و عامل هپاتیت منتقل شونده از طریق انتقال خون است. ژنوم این ویروس شامل یک RNA تک رشته ای به همراه یک کپسید، یک ماتریکس و یک غلاف می باشد. از لحاظ ژنتیکی ویروس هپاتیت C به شش ژنوتیپ اصلی (ماژور) و حداقل 80 زیر گونه تقسیم میشود. مطابق مطالعات انجام شده ژنوتیپهای شایع در ایران به ترتیب 1a و 3a و 1b و 4 بوده و میزان ابتلا به این عفونت در ایران در حدود 1% جمعیت می باشد. انتقال این ویروس از راه خون و محصولات آن و سرنگ آلوده میباشد، همچنین احتمال آلودگی بوسیله وسایل آلوده که در خالکوبی و یا سوراخ کردن گوش و یا ختنه و دستگاه های همودیالیز استفاده می شوند، وجود دارد. انتقال از مادر به فرزند و یا از طریق جنسی بسیار محدود است. بیشتر افرادی که به عفونت حاد HCV مبتلا هستند بدون علامت بوده و یا دارای علائم خفیفی همچون احساس خستگی، تهوع و زردی می باشند. دوره انکوباسیون بیماری قبل از بروز اولین علائم بین 15 تا 150 روز است. در حدود 80% موارد این بیماری مزمن می شود که از این میزان %20-15 به سیروز می انجامد و از این مقدار %4-1 مبتلا به سرطان کبد می گردند. از میان روشهایی که امروزه برای تشخیص این بیماری کاربرد دارند، روش الایزا از حساسیت بالایی برخوردار بوده و جهت بررسی اولیه و آزمایش غربالگری از آن استفاده می شود. نمونه های مثبت با این روش، بایستی با روش تاییدی Western blot مجدداً آزمایش شده و بررسی گردند. کیت حاضر از نسل سوم الایزا با حساسیت و اختصاصیت بالا بوده و قابلیت اندازه گیری آنتی بادی اختصاصی علیه HCV را دارا می باشد.

[(HIV 1&2 Ab(3rd gen]

ویروس HIV یا ویروس نقص ایمنی اکتسابی از خانواده رتروویروسها می باشد که خود به دو زیر گروه (HIV1 (Type و HIV2 تقسیم می شود. ژنوم این ویروس از نوع RNA تک رشته ای و اندازه آن در حدود 7/9 کیلو باز است. سندرم نقص سیستم ایمنی اکتسابی (AIDS) توسط فعالیت این ویروس در انسان ایجاد می گردد. از نظر پراکندگی HIV1 تقریباً در تمام مناطق جهان یافت می گردد ولی HIV2 بیشتر مختص آفریقای غربی و مناطق محدود دیگری از جهان می شود. میانگین زمان مابین ورود ویروس به بدن تا ظهور علائم بیماری بیش از 8 سال می باشد. این ویروس در طی دوره نهفتگی طولانی مدت خود در بدن با تکثیر و رشد در سیستم ایمنی سلولی و تضعیف آن باعث ایجاد عفونتهای فرصت طلب قارچی، ویروسی و انگلی شده و نهایتاً مرگ بیمار را سبب می شود. جداسازی آنتی بادی اختصاصی تولید شده علیه آنتی ژنهای اختصاصی این ویروس در شناسایی افراد آلوده بسیار حائز اهمیت می باشد. از میان روشهایی که امروزه جهت تشخیص این بیماری کاربرد دارند روش EIA یا الایزا جهت بررسی اولیه و تست غربالگری استفاده می شود، که در واقع از حساسیت بالایی برخوردار می باشد. نمونه های مثبت با این روش با روش تاییدی Western blot مجدداً تست شده و بررسی می گردند.

[(HIV 1&2 Ag-Ab (4th gen]

ویروس HIV یا ویروس نقص ایمنی اکتسابی از خانواده رتروویروسها می باشد که خود به دو زیر گروه (HIV1 (Type و HIV2 تقسیم می شود. ژنوم این ویروس از نوع RNA تک رشته ای و اندازه آن در حدود 7/9 کیلو باز است. سندرم نقص سیستم ایمنی اکتسابی (AIDS) توسط فعالیت این ویروس در انسان ایجاد می گردد. از نظر پراکندگی HIV1 تقریباً در تمام مناطق جهان یافت می گردد ولی HIV2 بیشتر مختص آفریقای غربی و مناطق محدود دیگری از جهان می شود. میانگین زمان مابین ورود ویروس به بدن تا ظهور علائم بیماری بیش از 8 سال می باشد. این ویروس در طی دوره نهفتگی طولانی مدت خود در بدن با تکثیر و رشد در سیستم ایمنی سلولی و تضعیف آن باعث ایجاد عفونتهای فرصت طلب قارچی، ویروسی و انگلی شده و نهایتاً مرگ بیمار را سبب می شود. جداسازی آنتی بادی اختصاصی تولید شده علیه آنتی ژنهای اختصاصی این ویروس در شناسایی افراد آلوده بسیار حائز اهمیت می باشد. از میان روشهایی که امروزه جهت تشخیص این بیماری کاربرد دارند روش EIA یا الایزا جهت بررسی اولیه و تست غربالگری استفاده می شود، که در واقع از حساسیت بالایی برخوردار می باشد. نمونه های مثبت با این روش با روش تاییدی Western blot مجدداً تست شده و بررسی می گردند.