[CA 19-9] کُد: PT-CA 19-9-96

9-CA19 توسط سلول های نئو پلاستیک که در سرطان ها به مقدار زیادی تولید می شوند به داخل جریان خون ترشح می شود. این مولکول اولین بار برای شناسایی سرطان کولورکتال به کار گرفته شد اما بیشتر درتشخیص بیمارانی با سرطان پانکراس به کار گرفته می شود و در تشخیص افتراقی نوع خوش خیم از بدخیم سرطان پانکراس مارکر مفیدی است. گزارشات اخیر نشان میدهد که سطح سرمی 9-CA19 غالبا در بدخیمی های گوناگون معده ای – روده ای از قبیل کارسینومای معده، کبد، مجاری صفراوی، روده بزرگ، مری و در برخی شرایط غیر سرطانی مثل بیماری های تیروئید، التهاب روده، پانکراتیت، التهاب مجاری صفراوی و سیروز کبدی افزایش می یابد. افزایش 9-CA19 به همراهCEA  (تومور مارکر روده) نشان دهنده تومور و یا بیماری های التهابی کیسه صفرا می باشد. افزایش مقادیر 9-CA19 به میزان 80% در سرطان پانکراس، 67% در سرطان های کبدی – صفراوی، 40% تا 50% در سرطان معده، 30% در سرطان کولورکتال و 15% در سرطان سینه دیده می شود. همچنین در 10% تا 20% از بیماری های خوش خیم پانکراس و بیماری های معده ای – روده ای افزایش نشان می دهد.میزان افزایش 9-CA19 با درجهپیشرفت سرطان پانکراس ارتباط مستقیم دارد. سطوح افزایش یافته این مارکر میتواند عود بیماری را حدود 1 تا 7 ماه قبل از رادیوگراف ها و یافته های بالینی نشان دهد، گرچه در مراحل اولیه پیشرفت بیماری سطح 9-CA 19 غالبا نرمال است. حساسیت 9-CA19 در تشخیص سرطان پانکراس 69% تا 93% و ویژگی آن 76% تا 99%است. 
توزیع ایمنوهیستولوژیک 9-CA19 در بافت ها نشان دهنده بدخیمی بافت است وافزایش پایدار 9-CA19 در سرم بیماران تحت درمان می تواند نشان دهنده متاستاز پنهان یا عدم بهبود بیماری باشد. به طور کلی افزایش ماندگار سطح سرمی 9-CA19 می تواند با بدخیمی های پیش رونده و پاسخ های درمانی ضعیف همراه باشد وکاهش 9-CA19 نمایانگر پیش آگهی مطلوب و پاسخ خوب به درمان است.